Delft - Madrid

Na een hectische week van voorbereiden begon ik er langzaam in te geloven dat ik werkelijk zou vetrekken naar Buenos Aires. Het briljante idee van – mijn huis – om op de laatse Nederlandse avond nog een gedegen afscheidsfeestje te vieren werd door mij omarmd. Dit zorgde op de dag van vertrek voor een licht gevoel in het hoofd en een goed gevoel in het hart. Het afscheid met mijn ouders vond plaats op station Delft dat door een storing van de NS slechts 43 seconden kon duren. Voordat ik het wist was mijn wereldreis begonnen. Rotterdam lachte me toe, Mechelen zwaaide naar me en na een korte controle op drugs bij de Belgische grens kwam ik aan in Brussel-Zuid.

Farewell, Matties

Farewell, dancing

De blauwgeel gekleurde Ryanair bus bracht me naar het vliegveld (Brussels-Sud-Charleroi) dat er nog troostelozer uit zag dan de jaren ’70 bekleding in de bus. M’n reis begon namelijk met een enkeltje Madrid waar ik twee nachten zal blijven voordat ik Europa echt ging verlaten. Zittend op het Belgische vliegveld luister ik naar de eerste Spaanstaligen wanneer het hele vliegveld om attentie wordt gevraagd. Iemand moet zich melden bij de security. De naam klinkt als een Franse dichter, maar als ik even later naar de Engels vertaling luister blijkt het om mij te gaan, - Frank ‘Lo-er’ -. Ik meldt me bij de security en via een gang en een lift belandt ik in de kelder van het vliegveld. Een wereld van bagagebanden, beton en 5 aardige franstalige Belgen. Ik wordt verzocht mijn gitaar open te maken (er zat een slot op) en de bibliotheek aan boeken die in mijn gitaarhoes zitten te presenteren. Er wordt meedegedeeld dat er geen enkel probleem is en dat ik weer kan vertrekken. Mijn Spaanse buurman bij de incheckbalie weet me bij terugkomst te vertellen dat mijn naam tijdens mijn verblijf in de kelder nog vijfmaal is omgeroepen, security alom.

De vlucht verliep voorspoedig en nadat ik de metro heb gepakt stap ik uit bij ‘Placa de Espana’. Sergio, een – couchsurfer – waar ik twee nachten kan verblijven, staat al op me te wachten. Eenmaal aangekomen in zijn huis plaats ik mijn bagage in de voor mij bestemde kamer en krijg ik mijn eigen setje sleutels van het appartement. Even later staan we samen met zijn Australische huisgenote in een bar. Het is tijd voor bier en tapas. Na de tweede bar verplaatst de avond zich naar het Park met uitzicht over een verlicht Madrid. Hier spelen Sergio en ik op de door ons meegebrachte gitaren. Het muzikale feestje wordt versterkt door een gepensioneerde militair die meedrumt op bierblikjes en plastic flessen. Mijn film waarin ik zelf de hoofdrol speel is begonnen.

De zondag heb ik om Madrid te verkennen. De zon schijnt, de stad kijkt trots uit zijn ogen. Te voet verken ik de stad dat zijn eerste hoogtepunt kent bij het ‘Caixa Forum’. Het inspirerende gebouw ontworpen door Herzog & de Meuron heeft een prachtige gevel met dito interieur. Ik zet mijn wandeling voort langs het imposante treinstation en de prachtige pleinen. De publieke ruimte is hier fascinerend. Ik ben razend enthousiast over de stad, hier had ik langer moeten blijven of moet ik naar terug. Het wordt de laatste optie gezien op maandagochtend mijn vlucht naar Zuide Amerika staat gepland. ’s Avonds belandt ik met Sergio in restaurant waar je niet betaald voor het eten. De oude mannen in maatpakken die het restaurant runnen lopen tevreden rond en voorzien hun gasten van liters bier. We toosten op het goede leven en krijgen twee borden met eten. Het eerste bord biedt halve uien, halve tomaten en grote stukken paprika. Het tweede bord zit eruit als een pap van bonen, aardappels en afvalvlees. Beiden borden smaken voornamelijk naar knoflijk en olie. Sergio en zijn huisgenoot zijn dol op het restaurant. Niet vanwege het eten maar vanwege de prijs. Voor de drie liter bier die we hebben gedronken, de 3 uien, de 4 tomaten en de Spaanse superpap betalen we negen euro. Ik bedank Sergio en zijn minder charmante huisgenote voor de gastvrijheid en het heerlijke bed waar ik twee nachten in mocht slapen. In de morgen zal ik het huis stilletjes verlaten om de metro te pakken naar het vliegveld.

Madrid, treinstation
Madrid, de publieke ruimte

Madrid, de straat

Madrid, Caixa forum, Herzog & de Meuron